Laat mij je uit je droom helpen: innerlijke rust zoek je niet, dat ben je. Ieder mooi mensenwezen beschikt over een natuurlijke bron van rust. Het is ons fundament. Echter, we leven in een wereld waarin we vooral naar buiten kijken in plaats van naar binnen. Hierdoor zien we dit ijkpunt van rust vaak over het hoofd. Geloof me, ook in jouw rust de stilte. Je hoeft je er alleen maar voor open te stellen. 

Toch ervaart menig mens een gevoel van onrust. Dit kan verschillende oorzaken hebben. Je doet simpelweg niet wat je moet doen waardoor focus ontbreekt. Je hebt niet helder waar je je exact naartoe beweegt en kijkt (onbewust) weg van iets dat je aandacht vraagt. Je bent de verbinding met jezelf kwijt geraakt. Terugkeren naar binnen is dan een logisch besluit, maar hoe keer je naar binnen wanneer je een leven lang gewend bent om naar buiten te kijken?

We leven in een maatschappij waarin we van jongs af aan worden gevoed met een extern gericht verlangen. Onze omgeving, social media en het hedendaagse onderwijs bevestigen dit verlangen. Zelfs onze politieke besturingssystemen hebben hier een aandeel in. We worden overtuigd met het verlangen dat we alsmaar meer, groter en mooier moeten zijn om werkelijk onderdeel te mogen zijn van deze maatschappij. Dit verlangen kan bestaan uit goed presteren, het bezitten van een dure auto of een groot huis, het hebben van een mooi uiterlijk of populariteit binnen een bepaalde kennissenkring. Vaak gebouwd op de basisregel: “Ik moet hard werken, anders mag ik er niet zijn.” 

Doordat we onze aandacht voornamelijk extern richten, vergeten we wie we daadwerkelijk zijn. We vergeten de krachten die werkelijk in ons huizen en raken simpelweg uit verbinding met onszelf. Met andere woorden: we keren van onszelf weg en denken “Ik ben niet goed genoeg. Ik mag er pas zijn als…” Deze onrust komt tot stand wanneer we het externe najagen en tegelijkertijd afkeuren wie we nu zijn. Vervolgens klagen we, raken we gefrustreerd, willen we sneller en groter groeien en proberen we rust in het externe te vinden. Maar die echte rust, die vind je intern. In jezelf.  

Als ik om me heen kijk, word ik geraakt door de hoeveelheid mensen die vooruit bewegen. Het is als een ezel voor een kar met een wortel voor zijn neus: men is continu bezig om vooruit te streven. Gehypnotiseerd door het ‘externe spel’ waarbij de verslaving van verlangen naar groter, mooier en meer een vast en ingegroeid patroon is. Nu vraag je jezelf af: wat is er mis met het streven naar een luxer leven? Niets, helemaal niets. Echter, wanneer hierbij de verbinding met jezelf ontbreekt, zal de verbinding naar buiten toe niet tot stand komen. Je blokkeert je eigen groei. En dat kenmerkt zich voor de wereld waarin we nu leven. We zijn simpelweg niet meer gewend om alleen ‘met onszelf’ te zijn. 

Dit patroon komt al op jonge leeftijd tot stand. Het raakt me als ik jonge kinderen zie zitten: hun neus vastgeplakt aan het scherm van een IPad, Tablet of moeders telefoon. Gehypnotiseerd door social media waarin alles groter, mooier en beter lijkt. Hun kleine oogjes volgen haastig en ononderbroken de beelden op YouTube waarin hippe tieners met fel gekleurd haar en kekke kleding de nieuwste gadgets testen. Onschuldig? Misschien, maar ben bewust dat kinderen juist hierdoor al op jonge leeftijd getriggerd worden om hun aandacht en verlangen extern te richten.

Leer je om vanuit oprechte compassie en dankbaarheid te kijken naar wie jij en de wereld om je heen daadwerkelijk zijn? Dan realiseer je dat je bent zoals je bent. Je kunt, op elk gewenst moment van de dag, afstemmen op de stilte in jezelf. Zo creëer je een natuurlijke staat van zijn met als fundament: acceptatie, rustend op een oersterk vertrouwen in jezelf. En juist dat brengt rust in een rusteloos hoofd. 

Meditatietechnieken of reflectiesessies zijn goede methodes om terug te keren naar jezelf. Daarnaast helpt wandelen (zonder het luisteren van muziek of podcasts) en de verbinding met de natuur om je open te stellen voor stilte. Innerlijke stilte staat in verbinding met ‘loslaten.’ Je kunt geen controle hebben op alles wat er in de wereld en om je heen gebeurt. Sommige dingen zijn nu eenmaal zoals ze zijn. Accepteer dat de wereld niet controleerbaar is en laat het los.

Vaak zie ik bij cliënten dat ze verplichte rustmomenten voor zichzelf inplannen. Aan de ene kant een goed streven, maar sla hier niet in door. Zodra je merkt dat rust altijd aanwezig is maar je enkel en alleen de verbinding nog maar hoeft te leggen, gaat het vloeiender. Rust wacht simpelweg al op je. Het huist in je, je hoeft het alleen maar toe te laten. 

Wanneer je je openstelt voor rust, zul je in eerste instantie vooral onrust ervaren. Chaos, rumoer en soms zelfs pijn of verdriet komen aan het licht. Deze gevoelens zijn er echter altijd al geweest maar verdienen nu een plekje, zodat jij makkelijker door kan. Vergelijk jezelf met een kolossale bibliotheek: elke ervaring en elk gevoel staat voor een boek. Boeken die netjes opgeruimd in de schappen staan geven veel meer rust en overzicht dan een stapel boeken verspreid over de grond. Stilte vinden in jezelf is vooral opruimen, toelaten en loslaten.